fbpx

Przedstawiamy zapowiedzi wydawnictwa Prószyński i S-ka na październik 2021 r.

TOPR 2.

Nie każdy wróci

 

Czy jest ktoś, kto nie słyszał o wypadku na Giewoncie latem 2019 roku? Czy jest ktoś, kto nie śledził, nie komentował, nie angażował się emocjonalnie w walkę o życie grotołazów nieco wcześniej w Jaskini Wielkiej Śnieżnej? Jeśli wydaje Wam się, że wiecie o tych wypadkach sporo, po przeczytaniu tej lektury zrozumiecie, że wiedzieliście niewiele!

Niezwykle trudne akcje, ogromna presja środowiska jaskiniowego, wreszcie hejt, w którego cieniu ratownicy TOPR-u jak zwykle bez wielkich słów narażali swoje życie. Akcji w Jaskini Wielkiej Śnieżnej przyglądał się cały ratowniczy świat. Gdy przyjaciele uwięzionych grotołazów krzyczeli: „Robicie za mało!”, koledzy z innych górskich służb mówili: „Robicie zdecydowanie za dużo!”.

W Polsce wrzało, tymczasem w domach ratowników TOPR-u w trwodze wypatrywano powrotu mężów, ojców, synów. A gdy pioruny waliły w Giewont, zabijając cztery osoby i raniąc ponad sto pięćdziesiąt, pojęcie górskiej tragedii nabrało innego charakteru. Masowy wypadek turystyczny! Teraz już wszystko może się wydarzyć.

Ta książka to dokument – relacje ratowników TOPR-u, świadków i ofiar wypadków, opinie ekspertów, głos środowisk górskich. I… kobiet – matek, żon, partnerek. Tych, które muszą cierpliwie czekać. To książka pełna emocji – strachu, smutku i bólu. Wszystkie iskry nadziei, które zapalają się na chwilę w opowieściach bohaterów, szybko gasną. Tak jakby Tatry mówiły: „Żarty się skończyły!”. Pozostaje śmierć, która nie ma nic wspólnego z romantyzmem. Jak ze stratą najbliższych radzą sobie ci, którzy zostają? Co widzą i czują, patrząc na Tatry?

Opisane historie każą ponownie zastanowić się, czy można narażać kilka istnień, ratując jedno życie. Czy można narażać jedno życie, ratując wiele? Jak daleko powinni posuwać się ratownicy i kiedy mają prawo powiedzieć: „Dość. Zrobiliśmy wszystko, co mogło być zrobione”?

Ta książka stawia również nam, turystom, ważne pytanie: „Jak wiele możemy oczekiwać od ratowników?”.

 

Beata Sabała-Zielińska – rodowita góralka, publicystka i dziennikarka radiowa, przez lata związana z Radiem ZET. Autorka i współautorka książek o Zakopanem. Zajmuje się głównie tematyką górską. Jej książki „TOPR. Żeby inni mogli przeżyć” i „Pięć Stawów. Dom bez adresu” przez kilka tygodni nie schodziły z list bestsellerów. Pracuje na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie prowadzi studencką rozgłośnię UJOT FM.

Jestem córką szejka
Poruszająca historia córki jednego z najbogatszych szejków.

 

Córki szejków od najmłodszych lat otoczone są niewyobrażalnym luksusem i liczną służbą. Wiodą bajkowe życie, nie martwiąc się o sprawy dnia codziennego. Noszą najdroższe ubrania, buty, torebki i biżuterię,podróżują do najbardziej ekskluzywnych miejsc świata, a jako prezenty otrzymują okazy dzikich zwierząt, które stają się ich domowymi pupilami oraz warte miliony dolarów supersamochody, produkowane w kolekcjonerskich, limitowanych do kilkunastu sztuk seriach.

Laila Shukri opowiada historię najlepszej przyjaciółki swojej córki. Jak wygląda życie córek szejków? Czy są one szczęśliwe? Jakie sekrety skrywają? I jaką cenę przychodzi im płacić za życie w luksusie?

Amira jest jedną z tych pochodzących z wpływowych arabskich rodów dziewczyn. Niestety, z biegiem lat coraz bardziej zdaje sobie sprawę z tego, że żyje w złotej klatce, która atrakcyjnie wygląda tylko z zewnątrz… Kiedy spotyka miłość swojego życia, wie, że bogactwo może stać się jej przekleństwem.

Barwny świat Wschodu, ociekający przepychem, a zarazem pełen zatrważających tajemnic, w najnowszej książce Laili Shukri, która zdradza tajemnice córek szejków i stawia podstawowe pytanie: Czy wielkie pieniądze potrafią dać prawdziwe szczęście?

 

Laila Shukri – ukrywająca się pod pseudonimem pisarka jest znawczynią Bliskieg o Wschodu, Polką mieszkającą w krajach arabskich i podróżującą po całym świecie. Obecnie przebywa w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, ale już planuje kolejną podróż. Niezależnie od tego, czy zatrzyma się na dłużej w pustynnej oazie czy w ociekającym luksusem hotelu, udaje jej się dotrzeć do najgłębszych sekretów świata arabskiego. Po całym dniu uwielbia zasiąść na tarasie i napić się campari. Debiutowała w 2014 roku, od tego czasu każda z jej książek podbija listy bestsellerów.

 

 

Osiedle Sielanka.

Sąsiedzi

 

Drugi tom nowej powieściowej serii Małgorzaty Gutowskiej – Adamczyk, tym razem współczesna Polska w miniaturze. Małe osiedle na obrzeżach Warszawy, gdzie ścierają się lokalsi i przyjezdni, władza i obywatele, zwyczajni ludzie i krezusi, starzy i młodzi, samotni i ci w związkach. Barwna, zabawna historia utkana z codziennego życia.

 

Rysunki Joanny Klimaszewskiej są jej dodatkowym atutem.

 

Pochodząca z Krasnegostawu Ala Jakubek próbuje wrosnąć w swoje nowe miejsce na ziemi. Jest nim osiedle Sielanka, gdzie wbrew woli lokalnej społeczności jej teść buduje kolejne apartamentowce. Tubylcy odnoszą się niechętnie do „imigrantów”, zwłaszcza że coraz większe połacie spokojnej okolicy firma deweloperska grodzi pod nowe bloki. Reaktywowana rada osiedla pragnie dać odpór tym zapędom. Zaogniona sytuacja zmierza ku otwartej wojnie. W tym czasie Arleta próbuje zapanować nad chaosem, który niebawem doprowadzi jej dom do katastrofy, Marian Jakubek mości gniazdko, a Zuzia i Dżesika idą na wojnę.

 

Czy w Sielance nastanie spokój i przyjazna atmosfera?

 

Małgorzata Gutowska-Adamczyk – jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich autorek, z wykształcenia historyk teatru – zadebiutowała jako scenarzystka serialu „Tata, a Marcin powiedział…”. Jest autorką kilkunastu poczytnych powieści dla dorosłych i młodzieży. „Cukiernią Pod Amorem”, przedstawiającą losy Polski i Polaków na przestrzeni ponad stu lat, podbiła serca czytelników i rankingi sprzedaży. Jest żoną reżysera filmowego Wojciecha Adamczyka. Ma dwóch synów – Macieja i Piotra.

 

Dziewczyna z gór.

Tropy

 

Nadia była tylko jedenastoletnim dzieckiem, kiedy młody mężczyzna porwał ją z przyczepy kempingowej, stojącej na tyłach domu rodziców, i wywiózł na pustkowie w górach, do chaty położonej w rozległych lasach, gdzie nie docierały dźwięki cywilizacji, żadna droga nie prowadziła do innych zabudowań, a nocami pojawiały się wilki. Sama ze swoim porywaczem dziewczynka musiała nauczyć się nie tylko życia w lesie, ale też zrozumieć, kim jest ten mężczyzna i dlaczego to właśnie ją skazał na taki los. Odkrycie tajemnicy zmieniło wszystko.

 

Po latach porwanie Nadii pozostaje nierozwiązaną sprawą w policyjnych kartotekach. Tymczasem młoda kobieta w górach prosi przypadkowego kierowcę o pomoc. Sprawa Nadii może zyskać nowe oblicze. Dlaczego dopiero po tylu latach?

 

Małgorzata Warda – pisarka z Gdyni. Dwukrotnie nominowana do nagrody głównej Festiwalu Literatury Kobiecej; w roku 2013 otrzymała nagrodę za powieść o tematyce wykluczenia, a trzy lata później odebrała grand prix Festiwalu. Laureatka nagrody IBBY 2015 dla najlepszej książki młodzieżowej za powieść „5 sekund do Io”. Wydała m.in.: „Nikt nie widział, nikt nie słyszał”, „Dziewczynkę, która widziała zbyt wiele”, „Dziewczynę z gór”. Jest także autorką tekstów piosenek. Z wykształcenia rzeźbiarka. www.warda.com.pl

 

Dziewczyna z gór.

Śniegi

 

Ofiara porwania, Nadia, po wielu latach decyduje się ujawnić policji swoją tożsamość. W wyniku tego następuje ciąg dramatycznych zdarzeń.

 

Śnieżna burza pogrąża w chaosie górskie miasteczko, utrudniając prowadzenie śledztwa, a w tym czasie wychowywana poza światem Nadia wraca do cywilizacji. Tam musi stawić czoła mediom i policji. Pojawiają się wątpliwości, czy jest ofiarą porwania, czy może od lat świadomie kieruje własnym losem.

 

Porywacz pozostaje nieuchwytny. Pojawiające się tropy sugerują jego śmierć, ale czy Jakub na pewno nie żyje? I kim właściwie jest? Przestępcą czy może człowiekiem, który w końcu nauczył się kochać?

 

Z pozoru oczywiste oceny przestają być jednoznaczne, a ludzkie emocje zdają się nie podlegać zasadom winy i kary.

 

Małgorzata Warda – pisarka z Gdyni. Dwukrotnie nominowana do nagrody głównej Festiwalu Literatury Kobiecej; w roku 2013 otrzymała nagrodę za powieść o tematyce wykluczenia, a trzy lata później odebrała grand prix Festiwalu. Laureatka nagrody IBBY 2015 dla najlepszej książki młodzieżowej za powieść „5 sekund do Io”. Wydała m.in.: „Nikt nie widział, nikt nie słyszał”, „Dziewczynkę, która widziała zbyt wiele”, „Dziewczynę z gór”. Jest także autorką tekstów piosenek. Z wykształcenia rzeźbiarka. www.warda.com.pl

 

 

Pięć wdów

 

„Pięć wdów” to zabawna historia o miłosnych perypetiach nestora rodziny Nowaków, który, ku rozpaczy swoich bliskich, nie bacząc na wiek, postanawia ponownie się ożenić. W tym celu wykorzystuje znane mu z młodości metody znajdowania potencjalnych kandydatek na żonę. Tworzy listę wdów z najbliższej okolicy i pośród nich cierpliwie poszukuje tej jedynej. Niestety, bez powodzenia.

 

W końcu odwiedza dom pod lasem, gdzie pięć sióstr wspólnie spędza lato. Każda z nich zdążyła już owdowieć i każdej Franciszek składa propozycję matrymonialną. Początkowo wszystkie są mu niechętne, gdyż wciąż mają w pamięci dawne niemiłe wydarzenia z jego udziałem, ale z czasem, z braku innych kandydatów, nabierają ochoty na małżeństwo z dziarskim  staruszkiem. Niestety, jest ich pięć, a Franciszek tylko jeden…

 

Jadwiga, Krystyna, Melania, Lucyna, Helena…

 

Każda z tych kobiet jest inna, różnie pokierowały swoim życiem, inaczej przeżywały miłość do mężów i mają odmienny stosunek do dzieci, wnuków i prawnuków. Łączy je stan wdowieństwa i wspólny rodzinny dom.  Pojawienie się Franciszka Nowaka wywoła nie tylko burzę wspomnień z młodych lat, ale też na nowo obudzi w siostrach potrzebę miłości.

Agnieszka Olszanowska – bibliotekarka z wykształcenia i powołania, absolwentka Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka książek dla dzieci, młodzieży i dorosłych, a także scenariuszy oraz felietonów publikowanych na łamach czasopism „Gospodyni” i „Biblioteka w szkole”. Jej pasją jest domowa inkubacja ptaków i kwiaciarstwo. Mama dwóch córek i syna. Autorka powieści „Tajemnica dziesiątej wsi”, „Listy z dziesiątej wsi” i „Miłość na dziesiątej wsi”, a także czterotomowego cyklu „Wianek z dmuchawców”, „Wianek z lauru”, „Wianek z róż”, „Wianek z pawich piór”.

www.olszanowska.pl

Zielone pastwiska

 

Po raz kolejny odwiedzamy Tynczyn, wieś nad brzegiem Huczwy, by poznać dalszy ciąg opowieści inspirowanej prawdziwymi wydarzeniami.

 

Gdy wielki świat martwi się krachem na nowojorskiej giełdzie i olimpiadą w Los Angeles, Tynczyn mówi o ślubie Dołegówny z Dyziem Adamczukiem.

 

Gdy Polska żyje przewrotem majowym, wyborami „brzeskimi” i konstytucją kwietniową, ludzie w Tynczynie wciąż się spierają, czy Jadźka Adamczukowa ukradła krowę Kornelowiczowej czy też nie.

 

Czyżby tutejsi chłopi nie wiedzieli, co się dzieje na świecie? Oczywiście, że wiedzą, wszak czytają gazety. Ważniejsze jednak są dla nich własne sprawy. Trzeba dzieci nakarmić, pole zaorać, len zebrać, fasolę wyłuskać, a tu pogoda marna, drożyzna postępuje, zarobiony pieniądz z dnia na dzień traci wartość. Kto by się przejmował wyborami w Niemczech, gdy do garnka nie ma co włożyć?

 

Okazuje się jednak, że historia ma większy wpływ na losy zwykłych szarych obywateli, niż im się to wydaje. Kto by pomyślał, że zamach na Pierackiego w Warszawie rozpocznie lawinę zdarzeń, które wstrząsną Tynczynem i na zawsze pozostaną w pamięci jego mieszkańców.

Nikt nie żyje na marginesie historii, bo, jak powiedziała Teofila Lipczewska: „Cała ta historia to ogromny gmach wzniesiony z milionów ludzkich żyć”.

 

Kasia Bulicz-Kasprzak – choć dziś mieszka w mieście, od lat jest związana ze wsią; od pokoleń chłopka, właścicielka niewielkiego gospodarstwa na Zamojszczyźnie. Potrafi doić krowy, prowadzić ciągnik. Odróżnia zboża jare od ozimych i zna tajniki uprawy buraków  cukrowych. Niezmiennie fascynuje ją polska wieś, jej specyficzny klimat i relacje między mieszkańcami. Pisarka, matka, gospodyni.

 

Spalone mosty

 

Kiedy wszystko zaczyna się układać, to nieomylny znak, że los już coś dla nas szykuje. Życie na wsi dalekie jest od sielanki, a starych problemów nie da się zostawić za nowymi drzwiami. Czy Magda do końca wiedziała, na co się decyduje? Czy nie zabraknie jej siły?

 

Izabella Frączyk w kontynuacji niezwykłej historii o realizacji marzeń i osiąganiu celów, potrzebie zmian i spełnianiu oczekiwań innych ludzi.

 

Spora dawka humoru, wartka akcja i barwni bohaterowie – to sprawia, że tej książki nie da się odłożyć. Polecam serdecznie.

Krystyna Mirek

 

Pamiętam, kiedy na ekrany telewizorów wszedł serial o wspaniałych lekarzach – wszyscy chcieli się leczyć w Leśnej Górze. Po przeczytaniu tej książki ma się podobne pragnienia – tylko branża nieco inna. Pragniesz poznać Magdę, stać się częścią jej paczki i zamieszkać gdzieś w pobliżu stajni w Pieńkach. Skończyłam czytać o drugiej w nocy. Do rana szukałam kursów jeździectwa i szacowałam koszty sprzętu niezbędnego do jazdy konnej. Dobrze, że Iza nie napisała książki o lotach w kosmos…

W tej książce znalazłam piękną i niebanalną definicję przyjaźni. Autorka wie, jak nas przekonać, że koniec świata nie istnieje, bo każdy koniec może być początkiem pięknej przygody. Nikt nie obiecuje, że będzie łatwo, ale warto zaryzykować, bo może być… dobrze – nie naiwnie, nie trywialnie, nie cukierkowo. Po prostu (i aż!) – DOBRZE. Losy bohaterki dają siłę, nadzieję na lepsze jutro, ale dają też relaks, a przecież o to również (a może nawet przede wszystkim) chodzi w czytaniu. U Izy wszystko się zgadza. Chcę więcej…

Anna Matusiak, dziennikarka Polskiego Radia RDC i Telewizji Polskiej

 

Izabella Frączyk – absolwentka Akademii Ekonomicznej w Krakowie oraz Wyższej Szkoły Handlu i Finansów Międzynarodowych w Warszawie. Pisarstwem zajmuje się od 2009 roku. Dotychczas wydała kilkanaście bestsellerowych powieści obyczajowych, między innymi trylogię „Stajnia w Pieńkach”, serie „Śnieżna Grań” i „Kobiety z odzysku” oraz dwutomowy cykl „Wszystko nie tak”. Wszystkie pozycje spotkały się z gorącym przyjęciem czytelników.

 

Jedną noga w niebie

 

Dotychczas Magda dała z siebie bardzo wiele. Teraz już chyba nikt się nie zdziwi, że ta młoda i dzielna kobieta powie w końcu DOSYĆ! Ile można naginać karku? Jak długo można oszukiwać samego siebie i tłumaczyć, że kiedyś wszystko będzie dobrze? Jak długo można zaklinać rzeczywistość i udawać, że sukces stoi tuż za rogiem? Nie stoi. Nic w tej historii nie dzieje się samo. Magda, podobnie jak większość z nas, ma chwile zwątpienia, ale teraz nawet i jej zabraknie sił. Czy podoła?

Co jeszcze wydarzy się w Stajni w Pieńkach? Czy trafi ona w obce ręce? I jak ułoży się życie Magdy?

Izabella Frączyk porwała tysiące czytelniczek swoją wciągającą sagą. Długo wyczekiwany tom, który jeszcze nas zaskoczy!

 

Powrót do Stajni w Pieńkach może stać się dla Was niezapomnianą przygodą. Historia Magdy, która raz po raz trafia na swej życiowej drodze na jakąś przeszkodę, może być tak naprawdę historią każdej kobiety. Ludzkie historie, tak prawdziwe, tak swojskie, są receptą na opowieść, od której nie sposób się oderwać. Czy Magda i Adam mają szansę na nowe wspólne szczęście? A może w życiu dziewczyny pojawi się ktoś inny? Musicie koniecznie przeczytać, gwarantuję, w III tomie to dopiero będzie się działo! Polecam!

Agnieszka Lingas-Łoniewska

 

Izabella Frączyk – absolwentka Akademii Ekonomicznej w Krakowie oraz Wyższej Szkoły Handlu i Finansów Międzynarodowych w Warszawie. Pisarstwem zajmuje się od 2009 roku. Dotychczas wydała kilkanaście bestsellerowych powieści obyczajowych, między innymi trylogię „Stajnia w Pieńkach”, serie „Śnieżna Grań” i „Kobiety z odzysku” oraz dwutomowy cykl „Wszystko nie tak”. Wszystkie utwory spotkały się z gorącym przyjęciem czytelników.

 

Zapach szafranu

 

Wyjątkowe połączenie „Pamiętnika” Nicholasa Sparksa i nastrojowych powieści Khaleda Hosseiniego.

 

Roya, rozmarzona, idealistyczna nastolatka, żyjąca pośród politycznych przewrotów 1953 roku w Teheranie, znajduje literacką oazę w sklepie papierniczym pana Fakhriego, gdzie zaopatrzyć się można w książki, długopisy i butelki atramentu w kolorze klejnotów. Właściciel przedstawia ją swojemu ulubionemu klientowi – przystojnemu Bahmanowi, młodzieńcowi o wielkim poczuciu sprawiedliwości i ze słabością do poezji Rumiego. Młodzi natychmiast tracą dla siebie serca – romans kwitnie, a mały sklepik papierniczy pozostaje ich ulubionym miejscem w pełnym niebezpieczeństw Teheranie.

Roya i Bahman zaczynają planować ślub. Ich kilkumiesięczną idyllę przerywa jednak zamach stanu – kochankowie tracą ze sobą kontakt, a wszelkie próby odnalezienia siebie nawzajem okazują się bezowocne. Zrozpaczona Roya przenosi się do Kalifornii, a następnie do Nowej Anglii, gdzie wychodzi za mąż za innego mężczyznę.

Mija sześćdziesiąt lat… Przypadek sprawia, że dawni narzeczeni spotykają się raz jeszcze. Nastaje moment, gdy pora odpowiedzieć na pytania, które dręczyły ich oboje od ponad pół wieku: Gdzie zniknąłeś? Dlaczego się nie odzywałeś? Jak to się stało, że mogłaś o mnie zapomnieć?

 

Marjan Kamali urodziła się w Turcji, ale dzieciństwo spędziła, podróżując z irańskimi rodzinami przez kilka kontynentów. Studiowała literaturę angielską, co zaowocowało wydaniem kilku książek. Jej debiut „Together Tea” zdobył wiele nagród i został zaadaptowany na scenę. „Zapach szafranu” to nowy bestseller, którym zachwycają się krytycy na całym świecie. Marjan obecnie mieszka z mężem i dziećmi w Bostonie, gdzie tworzy kolejne opowieści pełne miłości, tajemnic i orientalnych zapachów.

 

Każda z nich

 

Trzy nietuzinkowe kobiety po siedemdziesiątce, błękitne morze i weekend, który odmieni ich życie.

 

Jude, apodyktyczna perfekcjonistka, była kiedyś bardzo znaną restauratorką. Wendy to pisarka i zarazem sławna feministka, a o narcystycznej Adele artystyczny świat zapomniał już wieki temu.

Wszystkie trzy kobiety spotykają się w domu zmarłej przyjaciółki Sylvie, który mają razem przygotować do sprzedaży. Od razu pokazują się ich prawdziwe charaktery, odżywają bolesne wspomnienia, wcześniej ukryte dzięki kruchej równowadze, jaką do ich relacji wprowadzała nieżyjąca już koleżanka. Nieproszeni goście i nadmiar wina prowadzą do burzliwego – dosłownie i w przenośni – wieczoru, który okazuje się prawdziwą kulminacją tej tragikomicznej psychodramy.

 

„Każda z nich” opowiada o starzeniu, ale też o dojrzewaniu. O tym, co dzieje się, gdy wychodzą na jaw kłamstwa, którymi karmimy siebie i innych. A także o tym, co w życiu ważne, a co drugorzędne. Jest pełną celnych obserwacji, drapieżnie zabawną i czułą, lecz nie czułostkową, opowieścią o prawdziwej – mimo wszystko – przyjaźni.

 

„Każda z nich” przedstawia starość jako okres buntu, a nie zastoju, okres ciągłej walki ze światem i ze sobą (…). Mamy tu nawiązania do „Kto się boi Virginii Woolf?” Albeego – na przykład w przypomnieniu, że starzenie się jest bolesne również dlatego, że pogłębia się przepaść pomiędzy tym, jak postrzegamy siebie, a jak widzą nas inni (…). Powieść zyskuje wspaniały, ożywczy, szczery charakter dzięki temu, że postaci są tak stanowczo (czasem katastrofalnie) żywe i bardziej niż śmierci boją się obojętności świata.

Sara Collins, „The Guardian”

 

Wood obrazowo opisuje przeszłość tych trzech dziarskich kobiet, jej powieść zachwyca głębokim symbolizmem, zgrabnymi zmianami punktów widzenia, bystrze zaobserwowanymi szczegółami (…). Te kobiety pokazują nam, że zmiana i rozwój są możliwe w każdym wieku (…). „Każda z nich”  to pełne współczucia przesłanie o konieczności akceptowania odmiennej natury innych ludzi (…). Ta mądra, zabawna powieść pomoże wam zrozumieć siebie.

Martin Chilton, „The Independent”

 

Wood odnajduje piękną równowagę pomiędzy swymi trzema bohaterkami, pokazując z ich różnych punktów widzenia teraźniejszość i wspólną przeszłość. Różnica pomiędzy postrzeganiem siebie przez każdą z postaci a widzeniem jej przez przyjaciółki jest zręcznie odmalowana. Jest to boleśnie komiczne, ale często też wzruszające (…). Wood należy się pochwała za poważne podejście do kobiecej przyjaźni i za bycie zjadliwie uczciwą – w tej przenikliwej psychologicznie książce nie ma ani jednego ckliwego zdania.

Holly Williams, „The Observer”

 

Charlotte Wood jest autorką sześciu powieści i dwóch książek niebeletrystycznych. Jej bestseller „Naturalna kolej rzeczy” otrzymał w 2016 roku Stella Prize i Indie Book Award for Fiction, został też wydany w Europie i USA. Na co dzień pisarka mieszka z mężem w australijskim Sidney.

 

Pół roku na Saturnie

 

Życie to sposób na odwrócenie uwagi od śmierci.

 

Seul, Korea Południowa, rozpędzony XXI wiek. Masz czas, masz pieniądze, masz nieskończone możliwości wielkiego miasta. Co robisz? Czy jesteś milenialsem czy nie, pewnie najpierw włączasz YouTube.

 

Bohaterka dostaje od losu (i leniwego wykładowcy uniwersyteckiego) pół roku na to, żeby odnaleźć siebie. Nowe pomysły na życie odbijają się w tutorialach, piosenkach k-pop i filmach Quentina Tarantino. Sens życia kryje się na Wikipedii, miłość na Tinderze, a odpowiedzi na pytania o Wszechświat – w ciemnych zakamarkach Google’a i przepowiedniach wróżbity.

 

Ta książka nie opisuje – ona wciąga w sam środek chaosu i zagubienia płynnej nowoczesności. Zabiera w maniakalną podróż, nie pozwala zostać w tyle. Śmieszy i przeraża jednocześnie, zadaje pytania, a wiele z nich to te „najważniejsze”.

 

Małgorzata Sidz (ur. 1990), japonistka, magister studiów o Azji Wschodniej, filmoznawczyni. Milenials. Komunikuje się w dziesięciu językach obcych.  Autorka reportażu „Kocie chrzciny. Lato i zima w Finlandii” (2020), swoje teksty publikowała między innymi w „Gazecie Wyborczej”, „Holistic News”, „Piśmie”, „Rzeczpospolitej” oraz na portalu Wirtualna Polska. Mieszkała w Finlandii, Szwecji, Danii, Korei Południowej i Japonii.

 

Zostaw świat za sobą

 

Nadeszła katastrofa… ale czy na pewno?

 

Amanda i Clay potrzebują wytchnienia od życia w Nowym Jorku. Decydują się udać wraz z nastoletnim synem i córką do odległego zakątka Long Island, gdzie czeka na nich wynajęty na tydzień luksusowy letni dom. Czar tego wyjątkowego miejsca przerywa jednak tajemnicze pukanie do drzwi w środku nocy. To właściciele – ciemnoskóra para, Ruth i G.H., którzy przybyli, by przekazać małżeństwu hiobową wieść.

Kobieta i mężczyzna twierdzą, że Nowy Jork ogarnęła ciemność. Nie działają telewizory i Internet, nie ma dostępu do telefonów komórkowych… cały świat nagle stanął w miejscu. Amanda i Clay po początkowej panice zaczynają zastanawiać się, czy uwierzyć w roztaczaną przez małżeństwo katastroficzną wizję. W domu na wsi, gdzie i tak pozbawieni byli wszelkich udogodnień, bardzo trudno jest zweryfikować przekazane im informacje.

Czy powinni ufać Ruth i G.H.? A może to oni nie powinni wierzyć Amandzie i Clayowi? Co wydarzyło się w Nowym Jorku? Czy oddalony od cywilizacji dom jest naprawdę bezpiecznym miejscem dla obu rodzin… i czy największego zagrożenia nie stanowią przypadkiem współlokatorzy?

 

Rumaan Alam jest autorem powieści i opowiadań, publikował również w „NYT”, „New Yorkerze”, „Wall Street Journal” czy „New Republic”. Prowadzi dwa podcasty i tworzy serię felietonów dotyczących rodzicielskich porad. Studiował pisanie w Oberlin College, a obecnie mieszka w Nowym Jorku z mężem i dwójką dzieci. Jego powieść „Zostaw świat za sobą” została doceniona przez najważniejszych amerykańskich krytyków, a Barack Obama w 2021 r. umieścił ją na swojej słynnej Summer Reading List.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

new-element.svg

Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych na zasadach określonych w polityce prywatności, Jeśli nie wyrażasz zgody na wykorzystywanie cookies we wskazanych w niej celach, prosimy o wyłącznie cookies w przeglądarce lub opuszczenie serwisu.