fbpx

Poznaj Prelegentów, którzy wystąpią podczas Festiwalu Podróżniczego na Pograniczu | Referentinnen und Referenten des virtuellen Reisefestivals ‚In der Grenzregion’

NA POGRANICZU to pierwszy dwutygodniowy Wirtualny Festiwal Podróżniczy skierowany do wszystkich zainteresowanych przekraczaniem granic, zarówno tych rzeczywistych, jak i symbolicznych. To idealna okazja w pandemicznym świecie do podróżowania bez wychodzenia z domu. Chcemy Wam osłodzić nieco ten czas w oczekiwaniu na kolejne podróże w realu, zainspirować, ale także poszerzyć Waszą wiedzę na temat tego, jak podróżować świadomie i pewnych granic jednak nie przekraczać. Część pierwsza festiwalu odbędzie się 20-21 marca, a druga 10-11 kwietnia.


ELLEN KRAY

Z wykształcenia geografka, zawodowo zajmuje się wspieraniem relacji polsko-niemieckich. Z zamiłowania podróżnik. Od 2014 roku pracuje w departamencie europejskim przypisanym do różnych Ministerstwa Finansów i Europy. Jest odpowiedzialna za współpracę transgraniczną z Polską i lepiej rozumie język polski niż się nim posługuje. W 2020 roku Ellen Kray miała 8-miesięczny sabbatical i podróżowała po Niemczech i krajach sąsiednich.

Ellen Kray wyruszyła na 8-miesięczny urlop w marcu 2020 roku, jej pierwszym celem była Hiszpania, potem miała popłynąć statkiem towarowym do USA. Wtedy nastąpił lock down i pojawiły się nieoczekiwane wyzwania. Mówi: „Chciałam mieć czas, który będzie zupełnie inny i naprawdę był taki”. 

Mówi się o 8-miesięcznym urlopie, sabbaticalu, który był możliwy dzięki umowie z pracodawcą, krajem związkowym Brandenburgia. Aby również w tym czasie otrzymywać wynagrodzenie zrezygnowałam z „premii świątecznej” oraz około 10% wynagrodzenia, co miesiąc przez ponad cztery lata, w zamian za osiem miesięcy płatnego urlopu. 28.02.2020 r. był to mój ostatni dzień w biurze. Najpierw pojechałam do Hiszpanii, później podróżowałam przez Niemcy (rejon Eifel, Zagłębie Ruhry, Dolna Frankonia), Austrię, Szwajcarię, do Brukseli i Paryża. Nie udało się zrealizować zaplanowanej podróży do USA, dłuższego pobytu w Polsce oraz wizyty w Anglii.


ŁUKASZ SUPERGAN

 

Łukasz Supergan – od ponad 30 lat związany z górami, specjalista od wypraw długodystansowych. W 2004 roku ukończył pierwsze w historii samotne przejście Karpat, przeszedł przez irańskie góry Zagros, zimowy i letni trawers Islandii, grań Pirenejów, Izraelski Szlak Narodowy, trawers Alp, zimowe Karpaty Słowackie, zimowe przejście 1100 km górami Polski. Spędził łącznie 3 lata w Azji i na Bliskim Wschodzie. Autor książek i artykułów, fotograf, przewodnik. (www.lukaszsupergan.com)

 

Podróż. Jak zostawić wszystko i wyruszyć w świat?

Podróże to nauka tolerancji, szacunku i zrozumienia dla ludzi i ich kultur. To lekcja, jakiej nie otrzymamy w żadnej szkole. Jak zorganizować podróż swojego życia? Czy potrzebny jest jej plan, a jeżeli tak, to od czego zacząć? O czym pamiętać przed wyruszeniem w drogę? Jakich informacji potrzebujesz? Jakie wyposażenie zabrać w podróż w tropiki, na pustynie, w tereny z dala od cywilizacji? Jak się przemieszczać, gdzie jeść i spać, jak porozumiewać się z ludźmi, których języka nie znamy? Jak poradzić sobie z „szokiem kulturowym”? Jak pozostać bezpiecznym i podróżować w sposób nie szkodzący lokalnym kulturom?


MAŁGORZATA MEG SZUMSKA

 

Meg Szumska Dziczkowska – podróżniczka, pisarka, aktorka teatru lalek, autorka książek Twarze Tajfunu i Zielona Sukienka, przedsiębiorca, marzycielka. Do największych osiągnięć zalicza bieg ze zniczem olimpijskim w Korei Południowej, otwarcie teatru lakowego na Filipinach i ukończenie szkoły aktorskiej w Nowym Jorku. Na stałe mieszka w Złotym Stoku, na ulicy Złotej w Górach Złotych nad Złotym Potokiem, prowadząc pensjonat Złoty Jar.

 

Ajakaw Balaka – czyli o filipińskim szczęściu, bez granic.

Kiedy przez Filipiny przeszedł jeden z największych w historii ludzkości tajfunów uderzających w zamieszkały ląd, nie pozostało nic innego jak jechać na ratunek. Wśród zawalonych domów, połamanych żyć, bosych dzieci i burzowego nieba, jedna rzecz wyróżniała się najmocniej. Uśmiechnięte oczy Filipińczyków. Jak można stracić wszystko i nadal czuć wewnętrze szczęście? Z czego ono wynika? Czy filozofii pełnego szczęścia można się nauczyć, czy trzeba się z tym urodzić? Porozmawiajmy o szczęściu! To przecież, taki piękny temat.


PATRYCJA BORZĘCKA

 

Patrycja Borzęcka – fotograf, płetwonurek ratownik, sternik morski. Instruktorka sportu ze specjalizacją w samoobronie. Z wykształcenia dziennikarka. Na własną rękę podróżuje po świecie od 8 lat. Odwiedziła w tym czasie ponad 30 krajów, do części z nich wracała wiele razy. Trzykrotnie podróżowała samotnie do Iranu. Jeździła również do krajów objętych konfliktami zbrojnymi. Od dłuższego czasu łączy pracę w turystyce z podróżowaniem i poznawaniem nowych miejsc. Mieszkała i pracowała w Dominikanie, a także na Wyspach Kanaryjskich w Hiszpanii. Prowadziła wiele prelekcji na dużych festiwalach podróżniczych i obecnie prowadzi również warsztaty z bezpieczeństwa dla podróżujących kobiet.

 

Na granicy (nie)bezpieczeństwa

Często słyszymy, że osoba prowadząca spokojne życie i siedząca w domu, na pewno będzie bezpieczniejsza niż ta udająca się w dalekie podróże. Prawda bywa jednak dość przewrotna. Kiedy jedziemy w podróż, starannie się do niej przygotowujemy. Jesteśmy czujni i mamy oczy z każdej strony. Analizujemy potencjalne zagrożenia w danym miejscu i staramy się zaplanować wyjazd tak, aby jak najmniej rzeczy mogło nas zaskoczyć. Podróże także uczą nas umiejętności zachowywania zimnej krwi, przewidywania i szybkiego reagowania w sytuacjach kryzysowych. Natomiast we własnym miejscu zamieszkania, często dajemy się zwieść uczuciu, że nic nam się nie stanie… i to jest właśnie ten moment, kiedy coś się wydarza. Co jest więc granicą bezpieczeństwa i niebezpieczeństwa? Co może okazać się bardziej niebezpieczne? Nurkowanie na głębinach wśród dzikich morskich zwierząt, czy pójście spać w luksusowym hotelu bez sprawdzenia gdzie jest najbliższe wyjście ewakuacyjne? Jakie są główne czynniki wpływające na nasze bezpieczeństwo? Na podstawie historii z podróży i życia codziennego, dojdziemy do tego gdzie właśnie leży słynna granica (nie)bezpieczeństwa. Przeanalizujemy najczęstsze i najbardziej bagatelizowane zagrożenia, zarówno w życiu codziennym, jak i podróży.


MAGDALENA GOŁĘBIOWSKA

 

Politolożka i amerykanistka; stopień doktora nauk humanistycznych otrzymała w Instytucie Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Publikowała w czasopismach i opracowaniach naukowych. W 2019 r. nakładem wydawnictwa Czarne ukazał się jej zbiór esejów podróżnych pt. Daleko. Buddyjskie królestwo Mustangu. Prowadzi fundację Szkoły na Końcu Świata, która finansuje edukację zawodową młodzieży z nepalskiej prowincji Mustang.

 

Cieniem starego szlaku – podróż do buddyjskiego Królestwa Lo

Stare Królestwo Lo, czyli po nepalsku Mustang, przez wieki pozostawało niedostępne dla obcych. Ukryte w najgłębszej dolinie świata, za ośmiotysięcznikami Annapurną i Dhaulagiri, strzegło swoich tajemnic i rytuałów. Docierali tam jedynie pielgrzymi i kupcy prowadzący obładowane solą karawany. Jego historia toczyła się niespiesznie, z dala od reszty świata. W XXI wieku jednak gwałtownie przyspieszyła.

Otwarcie granic, napływ turystów i wielka polityka w tle zmieniają oblicze „ukrytego królestwa”, a jego mieszkańców stawiają przed nieznanymi im dotychczas dylematami. Czy mit o shangri-la, ziemskim raju, przetrwa, czy stanie się jedynie hasłem agencji turystycznych?


ALICJA RAPSIEWICZ

 

Podróżniczka, blogerka, pilot wycieczek. Prowadzi prezentacje i warsztaty podróżnicze dla dorosłych, dzieci i młodzieży.
Od kilkunastu lat zwiedza świat. Jej najdłuższa podróż trwała cztery lata, odwiedziła wtedy kraje Azji i Australię przemieszczając się pieszo, autostopem i jachtostopem. Z Tajlandii wróciła do Polski rowerem. Ostatnio jej podróżnicze fascynacje powędrowały w stronę południowej części Afryki i już tam zostały. Prowadzi wycieczki trampingowe po górskich szlakach Wysp Kanaryjskich, na Malcie i na południu Afryki.
W podróży lubi przyglądać się codziennemu życiu mieszkańców i ich zwyczajom, obserwować i filmować zwierzęta.
Razem z Andrzejem Budnikiem od 2009 roku prowadzi znany i nagradzany blog Loswiaheros.pl.

 

AKASHINGA – kobiety, które walczą z kłusownikami w Zimbabwe

„Akashinga” w lokalnym języku shona oznacza osobę odważną i zdeterminowaną. Właśnie takie są kobiety, które pracują jako strażniczki chroniące przyrodę i tropiące kłusowników w północnej części Zimbabwe. Spędziłam z nimi w obozie w buszu dwa tygodnie i przypatrywałam się ich pracy. Uczyłam się, ale też dzieliłam się swoją wiedzą. Poznałam historie ich życia, ich smutki i radości. Widziałam je jako twardzielki, które przygotowują obławę na kłusowników i jako rozmarzone kobiety, które ze łzami w oczach opowiadają o swoich dzieciach.

Wróciłam do Polski, ale moje myśli zostały w Zimbabwe…


AGNIESZKA SIEJKA

 

Agnieszka Siejka – biolożka, podróżniczka i edukatorka. Prowadzi zajęcia z zakresu edukacji międzykulturowej dla dzieci, młodzieży i seniorów. Podczas licznych prelekcji i spotkań podróżniczych oraz warsztatów związanych z kierunkami jej wypraw, dzieli się wrażeniami, wiedzą i spostrzeżeniami z podróży. Organizatorka wielu imprez o charakterze podróżniczym i edukacyjnym, cyklu spotkań „Hanza Globtroter” oraz „Świat na wyciągniecie ręki”. Jedna z inicjatorek, organizatorka i uczestniczka Spitsbergen Polish Female Expedition 2012. Miłośniczka tematyki polarnej, niestandardowych podróży, górskich wędrówek i aktywnego spędzania czasu. W swoich wojażach najczęściej wraca na Bliski Wschód, skąd poza wspomnieniami przywozi smaki i aromaty miejscowej kuchni. Pomysłodawczyni i współzałożycielka Fundacja VERDA.

 

Cztery strony świata – Kobiety

Kochane, uwielbiane, cenione, często też nienawidzone i pogardzane. Są tematem utworów literackich, wierszy, piosenek, są muzami i natchnieniem poetów, malarzy i muzyków. Bywają przyczyną zdrad, wojen i tragedii.  Niezależnie od miejsca zamieszkania, wykształcenia, religii i światopoglądu zmagają się z codziennością, cieszą i smucą z podobne sytuacje.

 

Kobiety – z pozoru każda jest inna, a jednak są do siebie podobne, mają takie same potrzeby, marzenia i tęsknoty. Mieszkanki Libanu, Iraku, Maroka i Indii. Żyją w różnych warunkach, wywodzą się z różnych warstw społecznych, podlegają zasadom różnych religii i obyczajowości. Bez względu na miejsce zamieszkania i religię zawsze dbają o swoje rodziny i opiekują się domem, marzą o spokoju szczęściu i miłości. W różnych światach odgrywają rolę jaka jest im przypisana, gdy się z nią nie zgadzają muszą protestować i walczyć o swoje prawa. Prawo do nauki  i wolności słowa, czy godne traktowanie.


ANNA JAKLEWICZ

 

Podróżniczka, archeolożka i edukatorka. Autorka książek o Chinach i Indonezji. Inicjatorka społecznej akcji sprzątania świata „Książka za worek śmieci”, prowadząca warsztaty międzykulturowe i ekologiczne dla dzieci oraz dorosłych.

 

W podróży po Egipcie spędziła rok, w Chinach prawie dwa lata, tyle samo w Indonezji. Odwiedziła także Mongolię, Indie, Laos, Kambodżę, Tajlandię, Wietnam oraz Malezję i Singapur. Pięciokrotnie uczestniczyła w pracach polskich misji archeologicznych w Sudanie. Wielokrotnie wyróżniana za prelekcje poświęcone wyprawom. Jej pokaz o Indonezji zdobył jedną z nagród publiczności na Kolosach – największym festiwalu podróżniczym w Europie, a prezentacja o Chinach zwyciężyła w konkursie OFF na festiwalu Trzy Żywioły.

 

Jej ostatnia książka „Indonezja. Po drugiej stronie raju” otrzymała wyróżnienie jury festiwalu Mediatravel oraz nagrodę Magellana (wyróżnienie) w kategorii reportażowa książka roku 2017. Za projekt „Książka za worek śmieci” otrzymała Eko Janosika – nagrodę przyznawaną przez Narodową Radę Ekologiczną oraz Travelera – nagrodę redakcji i czytelników magazynu National Geographic.

 

Zero waste w podróży

Każdego roku do mórz i oceanów trafia około 8 mln ton plastiku. To tak jakby co minutę wyrzucać do nich zawartość ciężarówki wypełnionej odpadami z tworzyw sztucznych. Do 2050 roku w oceanach będzie więcej śmieci niż ryb, a już teraz po Pacyfiku dryfuje plama śmieci pięć razy większa od Polski.

 

Czy to w ogóle mój problem? Jaki wpływ na stan środowiska naturalnego mają moje podróże? Co mogę zrobić, by ograniczyć ilość używanego przeze mnie plastiku?

 

Podczas spotkania ruszymy w podróż, podczas której poznamy tropikalną dżunglę, zamieszkujące ją orangutany zwane „ludźmi lasu” oraz wielobarwna rafę koralową Oceanu Spokojnego. Jednocześnie dowiemy się jak obliczyć swój podróżniczy ślad węglowy, jakie środki transportu są bardziej przyjazne naturze i jak uratować orangutana nie wyjeżdżając z Polski. Poznamy także przydatne rozwiązania i produkty zero waste: składane kubki na napoje, szampony w kostce oraz pastę do zębów w tabletkach i wiele innych.


MARTYNA SKURA

 

Martyna Skura. Wulkan energii! Z wykształcenia inżynier, z zawodu menadżerka, z zamiłowania podróżniczka, z przypadku nauczycielka angielskiego. Fanka sportów outdoorowych, miłośniczka nurkowania. Zamiast kupować stół do nowego mieszkania w kredycie, spakowała swoje życie w 20 kilogramów bagażu i wyjechała do Gruzji, by pracować na rzecz kobiet i ich praw. Potem ruszyła dalej – do Chin, Tajlandii, Tanzanii, Meksyku, na Fidżi i Malediwy. Była wolontariuszką w Gruzji, instruktorką nurkowania w Meksyku i na Malediwach. Doświadczyła podróży w taki sposób, w jaki turyści jeżdżący na wakacje nigdy nie będą mieli możliwości.

 

Praktyczne i etyczne aspekty wolontariatu zagranicznego

Martyna opowie o pierwszych praktycznych aspektach wyjazdu na wolontariat zagraniczny w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności. Podzieli się swoim doświadczeniem wolontariatu w Gruzji, zarówno tymi jasnymi jak i ciemnymi stronami. Z czym wiąże się wolontariat zagraniczny, na co zwracać uwagę, czego unikać, z jakim nastawieniem jechać, czego się spodziewać a czego nie da się w ogóle przewidzieć. Czy zepsuta kanalizacja w gruzińskim mieszkaniu może stać się powodem do powrotu do Polski? Gdzie jest granica miedzy poszanowaniem lokalnej kultury a własna kultura i wolnością? Czy wolontariat to tylko jednorożce i tęcza?


PAWEŁ CYWIŃSKI

 

Doktor nauk społecznych, wykładowca na WGiSR UW, wspótwórca post-turysta.pl, uchodźcy.info‍ oraz chlebem i solą. Za różnego rodzaju kampanie otrzymał od Amnesty International Pióro Nadziei, był finalistą nagrody Polskiej Rady Biznesu im. Andrzeja Czerneckiego, a projekty które współtworzył otrzymywały takie nagrody jak Intercultural Achievement Award, Nagrody Gazety Stołecznej czy S3KTOR Grand Prix Miasta Stołecznego Warszawy. Były również finalistami Traveler National Geographic w kategorii Społeczna Inicjatywa w latach 2016 i 2019. Zjeździł co czwarty kraj świata.

 

Opowie o 10 granicach, których się nie przekracza.


RENATA LESNER-SZWARC

Renata Lesner-Szwarc – etnolożka, indonezjanistka, menadżerka projektów badawczo-rozwojowych, edukatorka, specjalistka ds. integracji cudzoziemców i wykładowczyni akademicka. Od 2001 roku prowadzi etnologiczne badania terenowe w Indonezji, a od 2002 roku – autorskie zajęcia i warsztaty z zakresu edukacji międzykulturowej, globalnej i regionalnej. Od 6 lat szkoli obcokrajowców przebywających w Polsce, w tym studentów programu Erasmus, a także Polaków wyjeżdżających zagranicę z zakresu tożsamości kulturowej, szoku kulturowego i szoku popowrotowego. Prowadzi doradztwo kulturowe dla osób chcących rozwijać swoje biznesy w środowiskach obcych kulturowo.

Współzałożycielka Stowarzyszenia Polsko-Indonezyjskiego „Sahabat” oraz Fundacji VERDA, gdzie koordynuje  projekty międzynarodowe (m.in.  w Gruzji i Rosji). Organizuje prace wolontariuszy zagranicznych.

 

Podróż – graniczność poznania Inności

Nareszcie! Wymarzone długie wakacje, wyjazd poza Polskę, podróż w nieznane… Spakowany plecak/walizka, wygodne buty, przewodnik pod pachą, a w głowie odnalezione w książkach podróżniczych i internecie informacje o kraju, do którego wyjeżdżamy. W drogę!

Podróże to nie tylko przekraczanie granic administracyjnych, to niejednokrotnie przekraczanie również granic samych siebie. Coraz częściej chcemy doświadczać więcej, dalej, intensywniej, mocniej. Inność i nieznane pociągają nas najbardziej. Zetknięcie się z obcym, nawet niedalekim miejscem i ludźmi nie zawsze jednak będzie należało do przyjemnych. Konfrontacja z rzeczywistością odwiedzanego kraju, bezpośredni kontakt z jego mieszkańcami, odmiennymi wartościami i zasadami tworzącymi inną kulturę może wywołać u nas szok kulturowy. Nasza reakcja na zmianę otoczenia nas samych może zaskoczyć i skutecznie uprzykrzyć podróż marzeń.

Poznaj czym są kompetencje kulturowe, komunikacja międzykulturowa, a także odczytywanie i rozumienie odmiennych kodów kulturowych. Poznaj granice poznawania Inności.


HANKA SOBCZUK

 

Hania jest autorką bloga plecakiwalizka.com, na którym opisuje swoje podróże solo i życie za granicą. Mieszkała na Sri Lance, w Wietnamie i Hiszpanii, a po powrocie do Polski w zeszłym roku, przeszła samotnie z plecakiem wybrzeże Bałtyku ze Świnoujścia na Hel. Obecnie swoje historie z podróży nagrywa w formie podcastów.

 

Granice, które przekraczamy, podróżując samotnie jako kobiety

Podczas prezentacji opowie o różnych granicach, które przekraczamy jako samotnie podróżujące kobiety – tych w głowie, które pozwalają nam się rozwijać i wzmacniać, a także tych na mapach i z czym to się wiąże. Powie też o naszych granicach bezpieczeństwa, które przekraczają ludzie spotykani po drodze, często bez pozwolenia. Gdzie jest nasza granica komfortu i jak oswoić się z jej przesuwaniem? Na takie i podobne pytania spróbuje odpowiedzieć podczas prezentacji.


ANITA DEMIANOWICZ

Anita Demianowicz, podróżniczka, reporterka i fotografka. Prowadzi bloga www.banita.travel.pl. Zwykle pół roku w roku jest w drodze. Podróżuje przede wszystkim sama, często na rowerze, najchętniej do Ameryki Środkowej. Jest autorką książki „Końca świata nie było”, w której autorka pisze o szukaniu swojej drogi w życiu podczas trwającej pięć miesięcy podróży przez kraje Ameryki Środkowej.

 

Kobieta w świecie macho

Pierwsza podróż do Ameryki Środkowej rozbudziła w niej nie tylko miłość do języka hiszpańskiego i tej części świata, ale też przede wszystkim do wulkanów. Druga podróż w tamte rejony obfitowała  w niesamowite, magiczne, czasem groźne, ale też zaskakujące stożki wulkaniczne. Wulkany jednak to nie wszystko, bo to, co najistotniejsze w podróży to kontakty z ludźmi, a tych nie brakowało. Jako, że jest podróżującą w pojedynkę kobietą, to właśnie pierwiastek kobiecy jest dla niej szczególnie ważny. Nie mogło więc zabraknąć spotkań z inspirującymi kobietami, szczególnie tymi, które nie realizują typowego kobiecego stereotypu w krajach tak silnie zakorzenionych w kulturze macho, ale przekraczają tę niewidzialną granicę i próbują żyć po swojemu.


ANIA GREBIENIOW

Przyrodniczka z wykształcenia i zamiłowania, na co dzień związana jest z projektami dotyczącymi ochrony przyrody. Gdy tylko poczuje zew świata, odwiedza zakątki Azji, Afryki i Ameryki Południowej, podróżując z nurtem, z wiatrem, bez pośpiechu.  Uczestniczyła w dwóch etapach Afryki Nowaka (Sahara, Kalahari). Zainspirowana dokonaniami Polaków, którzy w latach 70. przebyli Pustynię Gobi pojazdami żaglowymi własnej konstrukcji, w 2008 roku zorganizowała wyprawę żaglowozową do Mongolii ich śladami. Wspomnienia zawarła w książce „Żagle nad pustynią. Z wiatrem przez Gobi”. Wiedziona duszą nomady, ze stepów wróciła z jurtą, która stała się jej domem. Wychowana na książkach Centkiewiczów, historiach Amundsena i Scotta, stopniowo odkrywała w sobie ciągoty polarne a zimowe realia oswajała trawersując w dwuosobowym, kobiecym zespole zamarznięty Bajkał i rozsmakowując się w herbacie z topionego lodu. W latach 2015-2017 dwukrotnie wzięła udział w wyprawach polarnych do Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego „Arctowski”, pracując jako obserwator przyrodniczy wbazie terenowej, na cyplu Lions Rump. „Pokochałam ten surowy, oblodzony i piękny kawałek świata. Chcę jeszcze dać mu coś od siebie. A także wrócić po kolejne zaskoczenia, zadziwienia, zapatrzenia.”

Antarktyczna dzicz

Będzie to opowieść o pracy przyrodnika – monitoringowca wśród pingwinów, słoni morskich, uchatek i innych płetwonogich oraz uskrzydlonych mieszkańców Wyspy Króla Jerzego w Antarktyce. Zaskakujące zwyczaje zwierząt i osobliwości dzikiej przyrody przeplecione będą osobistymi wrażeniami z życia w Krainie Lodu i migawkami z codziennego życia w malutkiej  terenowej stacji badawczej Polskiej Stacji Antarktycznej „Arctowski”, na bezludnym półwyspie Lions Rump. Tam właśnie, w małej chatce (16m2) przebywają corocznie 2-osobowe zespoły badawcze. Mieszkańcy odcięci są od świata, nie opuszczają cypla przez kilka miesięcy, mają ograniczoną łączność z „Arctowskim” i zdani są na siebie, swoją determinację i zaradność.
Link do filmowej zapowiedzi pokazu:
https://www.youtube.com/watch?v=C0htZL1BZvw


DE


Ellen Kray

Ellen Kray wurde 1963 in Nordrhein-Westfalen geboren, zog zur Tischlerausbildung und zum Geographie-Studium 1982 nach Berlin, damals noch „West-Berlin“. Im Rahmen des Studiums war sie in an der Universität Bern. Die Diplomarbeit zu nachhaltigem Tourismus führte sie dann 1990 nach Brandenburg. Seit 1992 arbeitet Ellen Kray für das Land Brandenburg, erst im Bereich Naturschutz, dann Europa. Von 2000 bis 2014 war sie in Brüssel, erst bei der Vertretung des Landes Brandenburg bei der EU, dann in der Europäischen Kommission. Seit 2014 arbeitet Ellen Kray in der Europaabteilung des jeweils zuständigen Ministeriums, aktuell im Ministerium der Finanzen und für Europa. Sie ist zuständig für die grenzüberschreitende Zusammenarbeit mit Polen und versteht polnisch besser, als sie es spricht. Sie lebt mit ihrem Mann in Potsdam. Im Jahr 2020 hatte Ellen Kray ein 8-monatige Sabbatical und reiste in Deutschland und den Nachbarländern.

Ellen Kray ist im März 2020 in einen 8-monatigen Urlaub gestartet, ihr erstes Ziel war Spanien, danach sollte es mit einem Frachtschiff in die USA gehen. Dann kam der Lock-down und es stellten sich unerwartete Herausforderungen, wie für alle Menschen überall auf der Welt. Nach dem Sabbatical sagt sie „Ich wollte Zeit haben, die anders ist und die habe ich nun wirklich bekommen. 

Es wird über eine 8-monatigen Urlaub berichtet, ein Sabbatical, das durch einen Vertrag mit dem Arbeitgeber, dem Land Brandenburg, möglich war, um auch in dieser Zeit Lohn zu bekommen. Ich habe über vier Jahre jeden Monat auf etwa 10%  Gehalt und das „Weihnachtsgeld“ verzichtet und dafür acht Monate bezahlten Urlaub bekommen. Am 28.02.2020 war mein letzter Tag im Büro. Dann ging es erst nach Spanien, später reiste ich durch Deutschland (Eifel, Ruhrgebiet, Unterfranken), Österreich, Schweiz, nach Brüssel und Paris. Nicht möglich war eine geplante Frachtschiffreise in die USA, ein längerer Aufenthalt in Polen sowie ein Besuch in England.


Łukasz Supergan

Łukasz Supergan, ein Experte für Langstreckenexpeditionen und seit über 30 Jahren in der Welt der Berge verliebt ist. Im Jahr 2004 bewältigte Łukasz die erste Soloüberquerung der Karpaten, durchquerte das iranische Zagros-Gebirge, die Winter- und Sommerüberquerung Islands, den Pyrenäenkamm, den israelischen Nationaltrail, die Überquerung der Alpen, die Winterüberquerung der slowakischen Karpaten und die Winterüberquerung der 1100 km langen Berge in Polen. Er verbrachte insgesamt 3 Jahre in Asien und im Nahen Osten. Autor von Büchern und Artikeln, Fotograf und Reiseführer. Viele interessante Texte und Tipps finden Sie auf seiner Website (www.lukaszsupergan.com).

 

Reisen. Wie kann man alles zurücklässt und in die Welt hinausgeht?

Das Reisen bedeutet, Toleranz, Respekt und Verständnis für Menschen und ihre Kulturen zu lernen. Das ist eine Lektion, die wir in keiner Schule bekommen. Wie man die Reise seines Lebens organisiert. Braucht man einen Plan und wenn ja, wo fängt man an? Was ist vor der Abfahrt zu beachten? Welche Informationen benötigt man? Welche Ausrüstung sollte man auf eine Reise in die Tropen, Wüsten, Gebiete abseits der Zivilisation mitnehmen? Wie kann man sich fortbewegen, wo essen und schlafen, wie kommuniziert man mit Menschen, deren Sprache man nicht kennt? Wie bewältigt man den „Kulturschock”? Wie reist man gefahrlos und mit Respekt für lokale Kulturen?


Małgorzata Meg Szumska

Meg Szumska Dziczkowska – Globetrotterin, Schriftstellerin, Puppentheaterschauspielerin, Autorin der Bücher „Gesichter des Taifuns“ und „Grünes Kleid“, Unternehmerin, Träumerin. Zu ihren größten Erfolgen gehören der Lauf mit der olympischen Fackel in Südkorea, die Eröffnung eines Lac-Theaters auf den Philippinen und der Abschluss der Schauspielschule in New York City. Sie lebt dauerhaft in der Ortschaft Złoty Stok (Goldener Berg), in der ul. Złota (Goldstraße) im Goldenen Gebirge am Goldenen Bach und betreibt die Pension „Złoty Jar“ („Goldene Schlucht“).

 

Ajakaw Balaka – oder über das philippinische Glück, ohne Grenzen.

Als einer der größten Taifune der Menschheitsgeschichte die Philippinen traf, blieb nichts Anderes übrig, als zu Hilfe zu eilen. Zwischen den eingestürzten Häusern, den zerbrochenen Leben, den barfuß laufenden Kindern und dem stürmischen Himmel stach eine Sache am stärksten hervor. Die lächelnden Augen der Filipinos. Wie kann man alles verlieren und trotzdem inneres Glück empfinden? Woher kommt es? Kann die Philosophie des vollkommenen Glücks erlernt werden oder ist es etwas, womit man geboren wird? Lassen Sie uns über Glück reden! Es ist ja schließlich so ein schönes Thema.


 

Patrycja Borzęcka

Patrycja Borzecka – Fotografin, Sporttaucherin, Rettungsschwimmerin, Seesteuerfrau und Sportlehrerin mit Schwerpunkt Selbstverteidigung. Von Beruf Journalistin. Seit 8 Jahren reist sie auf eigene Faust durch die Welt. Sie hat über 30 Länder besucht, einige davon hat sie mehrmals wieder besucht. Dreimal reiste sie allein in den Iran. Sie reiste auch in Länder mit bewaffneten Konflikten. Seit langem verbindet sie die Arbeit im Tourismus mit Reisen und dem Erkunden neuer Orte. Sie hat in der Dominikanischen Republik und auf den Kanarischen Inseln in Spanien gelebt und gearbeitet. Sie hat viele Vorträge auf großen Reisefestivals gehalten und leitet derzeit auch Sicherheitsworkshops für weibliche Reisende.

 

An der Grenze der (Un-)Sicherheit

Wir hören oft, dass ein Mensch, der ein ruhiges Leben führt und zu Hause sitzt, auf jeden Fall sicherer ist als jener, der auf lange Reisen geht. Die Wahrheit kann jedoch ziemlich abwegig sein. Wenn wir auf eine Reise gehen, bereiten wir uns sorgfältig darauf vor. Wir sind wachsam und haben Augen für alles offen. Wir analysieren potenzielle Gefahren an einem bestimmten Ort und versuchen, unsere Reise so zu planen, dass uns möglichst wenige Dinge überraschen können. Auf Reisen lernt man auch, in Krisensituationen den kühlen Kopf zu bewahren, zu antizipieren und schnell zu reagieren. An unserem eigenen Wohnort lassen wir uns jedoch oft in dem Gefühl wiegen, dass uns nichts passieren wird … und das ist der Moment, in dem etwas passiert. Wo die Grenze zwischen Sicherheit und Gefahr liegt? Was kann gefährlicher sein? In den Tiefen zwischen wilden Meerestieren tauchen oder in einem Luxushotel schlafen gehen, ohne zu prüfen, wo der nächste Notausgang ist? Was sind die wichtigsten Faktoren, die unsere Sicherheit beeinflussen? Anhand von Geschichten aus Reisen und dem Alltag wird sie zeigen, wo die berühmte Grenze der (Un-)Sicherheit liegt. Wir werden die häufigsten und am meisten unterschätzten Risiken untersuchen, sowohl im Alltag als auch auf Reisen.


Magdalena Gołębiowska

Politikwissenschaftlerin und Amerikanistin; sie promovierte am Institut für Politikwissenschaft und Internationale Beziehungen der Jagiellonen-Universität. Sie hat in akademischen Fachzeitschriften und Studien veröffentlicht. Im Jahr 2019 publizierte der Verlag Czarne ihre Sammlung von Reise-Essays mit dem Titel „Weit weg. Das buddhistische Königreich von Mustang”. Sie leitet die Stiftung „Schulen am Ende der Welt”, die Berufsausbildung für Jugendliche in der nepalesischen Provinz Mustang finanziert.

 

Im Schatten der alten Route – eine Reise in das buddhistische Königreich von Lo

 

Das alte Königreich Lo, oder Mustang in Nepali, blieb jahrhundertelang für Fremde unzugänglich.

Versteckt im tiefsten Tal der Welt, hinter den Achttausendern Annapurna und Dhaulagiri, hütete es seine Geheimnisse und Rituale. Nur Pilger und Kaufleute, die mit Salz beladene Karawanen führten, konnten es erreichen. Seine Geschichte war beschaulich, weit weg vom Rest der Welt. Im 21. Jahrhundert hat sie sich jedoch rasant beschleunigt. Sie erzählt die Geschichte, wie die Öffnung der Grenzen, der Zustrom von Touristen und die große Politik im Hintergrund das Gesicht des „verborgenen Königreichs” verändern und seine Bewohner mit Dilemmata konfrontieren, die sie vorher nicht kannten. Wird der Mythos des Shangri-La, des irdischen Paradieses, überleben oder wird er nur zu einem Slogan der Tourismusagenturen?


 

Alicja Rapsiewicz

Alicja Rapsiewicz – Globetrotterin, Mitautorin des Blogs Loswiaheros.pl, Reiseleiterin. Alicja macht Vorträge und Reiseworkshops für Erwachsene, Kinder und Jugendliche.

Sie reist seit rund einem Dutzend Jahren durch die Welt. Ihre längste Reise dauerte vier Jahre, sie besuchte asiatische Länder und Australien zu Fuß, per Anhalter mit dem Auto und mit dem Segelboot. Von Thailand kam sie mit dem Fahrrad zurück nach Polen. Seit kurzem gilt ihre Reisefaszination dem südlichen Teil Afrikas. Sie leitet Trekking-Touren auf den Bergpfaden der Kanarischen Inseln, Maltas und im Süden Afrikas.

Auf Reisen beobachtet sie gerne das tägliche Leben der Einheimischen und ihre Lebensweise, sie beobachtet und filmt Tiere.

 

AKASHINGA – Frauen, die in Simbabwe gegen Wilderer kämpfen

„Akashinga” bedeutet in der lokalen Shona-Sprache eine Person mit Mut und Entschlossenheit. Das sind genau die Frauen, die als Rangerinnen im Norden Simbabwes arbeiten, um Wildtiere zu schützen und Wilderer aufzuspüren. „Ich habe zwei Wochen mit ihnen in einem Buschcamp verbracht und ihre Arbeit beobachtet. Ich habe gelernt, aber auch mein Wissen weitergegeben. Ich erfuhr die Geschichten aus ihrem Leben, ihre Sorgen und Freuden. Ich sah sie als harte Frauen, die eine Razzia gegen Wilderer vorbereiteten, und als verträumte Frauen, die mit Tränen in den Augen über ihre Kinder sprachen. Ich kam zurück nach Polen, aber meine Gedanken blieben in Simbabwe…“


Agnieszka Siejka

Agnieszka Siejka – Biologin, Globetrotterin und Pädagogin, die Kurse zur interkulturellen Bildung für Kinder, Jugendliche und Senioren veranstaltet. In zahlreichen Vorträgen, Treffen und Workshops, die mit ihren Reisen verbunden sind, teilt sie ihre Eindrücke, Erkenntnisse und Beobachtungen. Organisatorin vieler Reise- und Bildungsveranstaltungen, der Veranstaltungsreihe „Hanza Globtroter” und „Die Welt zum Anfassen”. Eine der Initiatorinnen, Organisatorin und Teilnehmerin der Polnischen Spitzbergen-Frauenexpedition 2012. Sie interessiert sich für Polarregionen, untypische Reisen, Bergwanderungen und aktive Zeitgestaltung. Auf ihren Reisen kehrt sie meist in den Nahen Osten zurück, woher sie neben Erinnerungen auch die Geschmäcke und Düfte der dortigen Küche mitbringt. Initiatorin und Mitbegründerin der VERDA-Stiftung.

 

Vier Seiten der Welt – Frauen

 

Geliebt, verehrt, geschätzt, oft auch gehasst und verachtet. Sie sind das Thema von literarischen Werken, Gedichten und Liedern, sie sind die Musen und die Inspiration von Dichtern, Malern und Musikern. Sie können die Ursache für Verrat, Kriege und Tragödien sein. Unabhängig von Wohnort, Bildung, Religion oder Weltanschauung kämpfen sie mit dem Alltag, freuen sich und trauern in ähnlichen Situationen.

 

Frauen – scheinbar ist jede anders und doch sind sie sich ähnlich, sie haben die gleichen Bedürfnisse, Träume und Sehnsüchte. Einwohnerinnen von Libanon, Irak, Marokko und Indien. Sie leben in unterschiedlichen Verhältnissen, kommen aus unterschiedlichen sozialen Schichten, unterliegen den Regeln verschiedener Religionen und Bräuche. Unabhängig davon, wo sie leben und welcher Religion sie angehören, sorgen sie immer für ihre Familien und kümmern sich um ihre Häuser, sie träumen von Frieden, Glück und Liebe. In verschiedenen Welten spielen sie eine Rolle, die ihnen zugewiesen wird, aber wenn sie damit nicht einverstanden sind, müssen sie protestieren und für ihre Rechte kämpfen. Das Recht auf Bildung und freie Meinungsäußerung oder eine würdevolle Umgangsweise. 


 

Anna Jaklewicz

Globetrotterin, Archäologin und Pädagogin. Autorin von Büchern über China und Indonesien. Initiatorin einer sozialen Aktion zur Reinigung der Welt „Ein Buch für einen Sack Müll”, leitet interkulturelle und ökologische Workshops für Kinder und Erwachsene.

 

Sie verbrachte ein Jahr in Ägypten, fast zwei Jahre in China und die gleiche Zeit in Indonesien. Sie besuchte auch die Mongolei, Indien, Laos, Kambodscha, Thailand, Vietnam, Malaysia und Singapur. Sie nahm fünfmal an polnischen archäologischen Expeditionen im Sudan teil. Vielfach ausgezeichnet für ihre Vorträge über Forschungsreisen. Ihre Show über Indonesien gewann einen der Publikumspreise bei Kolosy – dem größten Reisefestival in Europa, und ihre Präsentation über China gewann den OFF-Wettbewerb beim Festival „Drei Elemente”.

Ihr neuestes Buch „Indonesien. Auf der anderen Paradiesseite” erhielt eine Auszeichnung von der Jury des Mediatravel Festivals und den Magellan Preis (ehrenvolle Erwähnung) in der Kategorie Buchreportage des Jahres 2017. Für ihr Projekt „Ein Buch für einen Sack Müll” erhielt sie den Preis „Eko Janosik” – eine Auszeichnung des Nationalen Ökologischen Rates, und den „Traveler“ – eine Auszeichnung der Redakteure und Leser des Magazins National Geographic.

 

Zero Waste auf Reisen

 

Jedes Jahr landen rund 8 Millionen Tonnen Plastik in den Meeren und Ozeanen. Das ist so, als würde man jede Minute den Inhalt eines Lastwagens voller Plastikmüll in sie hineinkippen. Bis 2050 wird es mehr Müll in den Ozeanen geben als Fische, und schon jetzt treibt im Pazifik ein Müllteppich, der fünfmal so groß wie die Fläche Polen ist.

 

Ist das überhaupt mein Problem? Welche Auswirkungen hat meine Reise auf die Umwelt? Was kann ich tun, um die Menge an Plastik, die ich verwende, zu reduzieren?

 

Während des Treffens begeben wir uns auf eine Reise, bei der wir den tropischen Dschungel, die dort lebenden Orang-Utans, „Waldmenschen” genannt, und das bunte Korallenriff des Pazifiks kennen lernen. Gleichzeitig lernen wir, wie wir unseren Kohlenstoff-Fußabdruck berechnen können, welche Transportmittel naturfreundlicher sind und wie man einen Orang-Utan vom Zuhause retten kann. Außerdem lernen wir nützliche Lösungen und Zero-Waste-Produkte kennen: faltbare Getränkebecher, Shampoo-Riegel, Zahnpasta in Tablettenform und vieles mehr.


 

MARTYNA SKURA

Martyna Skura. Ein Vulkan der Energie! Diplom-Ingenieurin, Managerin von Beruf, Globetrotterin aus Leidenschaft, Englischlehrerin aus Zufall. Outdoor-Sportlerin und Tauchbegeisterte. Anstatt auf Pump einen Tisch für eine neue Wohnung zu kaufen, packte sie ihr Leben in 20 Kilogramm Gepäck und ging nach Georgien, um sich für Frauen und ihre Rechte einzusetzen. Dann zog sie weiter – nach China, Thailand, Tansania, Mexiko, Fidschi und auf die Malediven. Sie leistete Freiwilligenarbeit in Georgien und war als Tauchlehrerin in Mexiko und auf den Malediven tätig. Sie hat das Reisen auf eine Art und Weise erlebt, die gewöhnliche Touristen nie erleben werden.

 

Praktische und ethische Aspekte der Freiwilligenarbeit im Ausland

Martyna wird über die ersten praktischen Aspekte eines Freiwilligendienstes im Europäischen Solidaritätskorps im Ausland sprechen. Sie wird ihre Erfahrungen mit der Freiwilligenarbeit in Georgien teilen, sowohl die hellen als auch die dunklen Seiten. Sie wird erklären, was ein Freiwilligendienst im Ausland mit sich bringt, worauf man achten muss, was man vermeiden sollte, was man erwarten kann und was man auf keinen Fall erwarten sollte. Kann ein kaputtes Abwassersystem in einer georgischen Wohnung ein Grund sein, nach Hause zurückzukehren? Wo ist die Grenze zwischen dem Respekt vor der lokalen Kultur und der eigenen Kultur und Freiheit? Geht es bei der Freiwilligenarbeit nur um Einhörner und Regenbögen?


 

Paweł Cywiński

Promovierter Sozialwissenschaftler, Dozent an der WGiSR UW, Mitgestalter von post-turysta.pl, uchodźcy.info und Brot und Salz. Er erhielt den „Pen of Hope“ von Amnesty International für verschiedene Kampagnen, war Finalist des Preises vom Polnischen Andrzej-Czernecki Business-Rat und die von ihm mitgestalteten Projekte wurden mit Preisen wie dem Intercultural Achievement Award Preis von Gazeta Stołeczna und S3KTOR Grand Prix der Stadt Warschau ausgezeichnet. Außerdem war er 2016 und 2019 Finalist des Preises „Traveler“ vom National Geographic in der Kategorie „Soziale Initiative”. Er hat jedes vierte Land der Welt bereist.

 

Er wird Ihnen von den 10 Grenzen erzählen, die man nicht überschreitet.


Renata Lesner-Szwarc

Renata Lesner-Szwarc – Ethnologin, Indonesianistin, Leiterin von Forschungs- und Entwicklungsprojekten, Pädagogin, Spezialistin für die Integration von Ausländern und akademische Lehrerin. Seit 2001 betreibt sie ethnologische Feldforschung in Indonesien, seit 2002 leitet sie Kurse und Workshops zum Thema interkulturelle, globale und regionale Bildung. Seit 6 Jahren schult sie Ausländer, die sich in Polen aufhalten, darunter Erasmus-Studenten, sowie Polen, die ins Ausland gehen, im Bereich der kulturellen Identität, des Kulturschocks und des posttraumatischen Schocks. Sie bietet kulturelle Beratung für Menschen, die ihre Geschäfte in kulturell fremden Umgebungen machen wollen. 

Mitbegründerin der polnisch-indonesischen Gesellschaft „Sahabat” und der VERDA-Stiftung, wo sie internationale Projekte (z.B. in Georgien und Russland) koordiniert. Sie organisiert die Arbeit der ausländischen Freiwilligen.

 

Reise – die Grenze der Erkenntnis eines Anderen

Na endlich! Erträumter langer Urlaub, eine Reise ins Ausland, eine Reise ins Unbekannte… Gepackter Rucksack/Koffer, bequeme Schuhe, ein Reiseführer unter dem Arm, und im Kopf Informationen über das Land, in das man fährt, gefunden in Reisebüchern und im Internet. Los geht’s!

 

Reisen ist nicht nur das Überschreiten administrativer Grenzen, sondern auch das Überschreiten der Grenzen von uns selbst. Immer öfter wollen wir mehr, weiter, intensiver erleben. Andersartigkeit und das Unbekannte ziehen uns am meisten an. Die Begegnung mit dem Fremden, auch an einem nicht sehr weit entfernten Ort und mit den Menschen, muss jedoch nicht immer angenehm sein. Die Konfrontation mit der Realität des besuchten Landes, der direkte Kontakt mit seinen Bewohnern, die unterschiedlichen Werte und Prinzipien, die eine andere Kultur schaffen, können einen Kulturschock verursachen. Unsere Reaktion auf die veränderte Umgebung kann uns überraschen und unsere Traumreise tatsächlich zum Scheitern bringen.

Lernen Sie, was kulturelle Kompetenzen sind, interkulturelle Kommunikation, sowie das Lesen und Verstehen verschiedener kultureller Codes. Lernen Sie die Grenzen der Kenntnis des Anderen kennen.


 

Hanka Sobczuk

Hania ist die Autorin des Blogs plecakiwalizka.com, in dem sie ihre Solo-Reisen und ihr Leben im Ausland beschreibt. Hania hat in Sri Lanka, Vietnam und Spanien gelebt. Nachdem sie letztes Jahr nach Polen zurückgekehrt war, reiste sie allein mit dem Rucksack entlang der Ostseeküste von Świnoujście nach Hel. Derzeit nimmt sie ihre Reisegeschichten in Form von Podcasts auf.


Grenzen, die wir überschreiten, wenn wir als Frauen alleine reisen

Während des Festivals „In der Grenzregion” wird sie über die verschiedenen Grenzen sprechen, die Frauen als Alleinreisende überschreiten – die in unseren Köpfen, die uns wachsen und stärker werden lassen, sowie die auf Landkarten, und was das mit sich bringt. Sie wird auch über unsere Sicherheitsgrenzen sprechen, die von Menschen überschritten werden, denen wir unterwegs begegnen, oft ohne Einwilligung. Wo endet unsere Komfortzone und wie bezwingen wir uns selbst, indem wir sie überschreiten? Auf diese und ähnliche Fragen wird sie während ihres Vortrags versuchen zu antworten.


Anita Demianowicz

Anita Demianowicz, Globetrotterin, Reporterin und Fotografin. Sie führt einen Blog www.banita.travel.pl. In der Regel ist sie ein halbes Jahr lang unterwegs. Sie reist hauptsächlich allein, oft mit dem Fahrrad, am häufigsten nach Mittelamerika. Sie ist Autorin des Buches „Das Ende der Welt gibt es nicht”, in dem sie darüber schreibt, wie sie während einer fünfmonatigen Reise durch Mittelamerika ihren Weg im Leben findet.

 

Eine Frau in der Welt der Machos

Ihre erste Reise nach Mittelamerika weckte nicht nur ihre Liebe für die spanische Sprache und diesen Teil der Welt, sondern auch und vor allem für Vulkane. Ihre zweite Reise in diese Region war geprägt durch erstaunliche, magische, manchmal gefährliche, aber auch überraschende Vulkankegel. Vulkane sind aber nicht alles, denn das Wichtigste beim Reisen ist der Kontakt mit Menschen, und an denen mangelte es nicht. Da sie eine Alleinreisende ist, ist ihr das weibliche Element besonders wichtig. Sie konnte es nicht versäumen, inspirierende Frauen zu treffen, vor allem solche, die dem typischen weiblichen Stereotyp in Ländern nicht folgen, die so stark in der Machokultur verwurzelt sind, sondern diese unsichtbare Grenze überschreiten und versuchen, ihr eigenes Leben zu leben.


 

ANTARKTISCHE WILDNIS

Anna Grebieniow


Es ist eine Geschichte über die Arbeit einer Naturforscherin – einer Beobachterin zwischen Pinguinen, Seeelefanten, Seelöwen und anderen Flossentieren sowie geflügelten Bewohnern der King George Insel in der Antarktis. Die überraschenden Gewohnheiten der Tiere und die Besonderheiten der Tierwelt werden mit persönlichen Eindrücken vom Leben im Land des Eises und Schnappschüssen vom Alltag in der winzigen Feldforschungsstation der polnischen Antarktisstation „Arctowski” auf der einsamen Halbinsel Lions Rump verwoben. Hier wohnen jedes Jahr 2-köpfige Forschungsteams in einer kleinen Hütte (16m2). Die Bewohner sind von der Welt abgeschnitten, verlassen die Landzunge mehrere Monate lang nicht, haben nur begrenzte Kommunikation mit Arctowski-Polarstation und sind auf sich selbst, ihre Entschlossenheit und ihren Einfallsreichtum angewiesen.

 

Ania Grebieniow:

 

Als ausgebildete und leidenschaftliche Naturforscherin ist sie täglich in Naturschutzprojekte involviert. Wann immer sie den Ruf der Welt spürt, besucht sie Orte Asiens, Afrikas und Südamerikas, sie reist mit dem Strom, mit dem Wind, ohne Eile. Sie nahm an zwei Etappen des Projektes „Nowaks Afrika“ (Sahara, Kalahari) teil. Inspiriert von den Leistungen der Polen, die in den 1970er Jahren mit selbst konstruierten Segelfahrzeugen die Wüste Gobi durchquerten, organisierte sie 2008 auf deren Spuren einen Segelwagentörn in die Mongolei. Ihre Erinnerungen hat sie in dem Buch „Segel über der Wüste” festgehalten. Mit dem Wind durch die Gobi”. Getrieben von der Seele einer Nomadin, kehrte sie von der Steppe mit einer Jurte zurück, die ihr Zuhause wurde. 

Aufgewachsen mit Centkiewiczs Büchern, Amundsens und Scotts Geschichten, entdeckte sie allmählich Liebe zu polaren Gebieten in sich und zähmte die Winterkälte, indem sie in einem weiblichen Zweierteam den gefrorenen Baikal-See durchquerte und Tee aus geschmolzenem Eis genoss. In den Jahren 2015-2017 nahm sie zweimal an Polarexpeditionen in der polnischen Henryk-Arctowski-Polarforschungsstation teil und arbeitete als Naturbeobachterin in der Außenstation auf der Landzunge Lions Rump. „Ich habe mich in dieses raue, eisige und wunderschöne Stück Welt verliebt. Ich möchte ihm etwas von mir geben. Und auch wiederkommen, für noch mehr Erstaunen, Verwunderung und bloßes Hinsehen.”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

new-element.svg

Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych na zasadach określonych w polityce prywatności, Jeśli nie wyrażasz zgody na wykorzystywanie cookies we wskazanych w niej celach, prosimy o wyłącznie cookies w przeglądarce lub opuszczenie serwisu.